ढोल-ताशाचा गजर अन् घोड्यावर ज्ञानेश्वर : स्पर्धा परिक्षेत यश मिळवल्यानंतर ज्ञानेश्वर हा आपल्या मूळ शिदोड गावी आला होता. अत्यंत प्रतिकूल परस्थितीमध्ये त्याने हे यश मिळवले आणि त्याचे साक्षीदर हे सबंध गाव होते. गावचा पोरगा फौजदार झाला म्हणून ढोल-ताशांचा गजर, गुलालाची उधळण आणि जागोजागी ज्ञानेश्वर याला औक्षण केले जात होते.
आई-वडील ऊसतोड मजूर : ज्ञानेश्वर दवकते यांचे आई-वडील हे ऊसतोड मजूर आहेत. एकदा का ऊसतोडीचा हंगाम सुरु झाला की ते 6 महिने गावाकडे फिरकत नाहीत. अशा प्रसंगी ज्ञानेश्वर याने शेजारील शेतकऱ्याच्या शेळ्या राखण्यासाठी घ्यायच्या आणि यातूनच मिळालेल्या रोजंनदारीतून आपले शिक्षण पूर्ण केले होते.
स्पर्धा परिक्षेतून मिळाले यश : आपल्याला स्पर्धा परिक्षेशिवाय पर्याय नाही ही खूनगाठच ज्ञानेश्वर यांनी बांधलेली होती. शिवाय घरची परस्थिती हालाकीची असल्याने पुढील शिक्षणाचा खर्च न परवडणारा असल्याने त्यांनी हा मार्ग निवडला आणि तो यशस्वी ही करुन दाखवला.
ज्ञानेश्वरचे यश अन् गावाचा जल्लोष : कठीण परस्थितीवर मात करुन ज्ञानेश्वर यांनी हे यश मिळवल्याची जाण गावच्या प्रत्येक ग्रामस्थांना होती. ज्ञानेश्वराच्या या यशामुळे गावचे महत्व वाढले आणि शिवाय अनेक तरुणांसाठी हे यश प्रेरणादायी आहे.
शिदोडमध्ये दिवाळी-दसरा : यश हे ज्ञानेश्वर देवकतेचे असले तरी त्याचा प्रवास हा प्रेरणादायी असल्याने गावकऱ्यांनी सबंध गावभर त्यांची घोड्यावरुन मिरवणूक काढली. एवढेच नाही तर चौकाचौकात औक्षण आणि शेवटी ग्रामस्थांच्या वतीन सत्कार करण्यात आला. यामध्ये सबंध गाव सहभागी झाले होते.